Blushi: PS si autobus ku nuk i flitet shoferit
Posted by: TrusT in Untagged on Mar 02, 2008
Ish-kryetari i grupit parlamentar të PS-së, Ben Blushi, pas shumë kohësh thyen heshtjen. Ka vendosur të shkruajë letërsi, i tërhequr nga zhvillimet e brendshme në PS, por duke i ndjekur ato nga larg. Blushi është i sigurt që PS-ja në vitin 2009 do të fitojë zgjedhjet, por duhet të shmanget kakofonia e zërave të brendshëm në këtë parti. Për të, Edi Rama është në rrugën e duhur, por pa i treguar kujt. Ndërkohë që Nano është i paparashikueshëm. Meta ? Për Blushin dihej se si do të përfundonte aleanca PS-LSI, ndërkohë që qeveria e zotit Berisha sipas tij, merr fund në vitin 2009. Zoti Blushi, faleminderit që pranuat ftesën tonë për një intervistë. Ndryshe nga koha kur keni qenë sekretar politik i PS-së dhe kryetar i grupit parlamentar, kohët e fundit ju nuk keni qenë aktiv në daljet publike në media. Ka ndonjë arsye të veçantë për këtë?
Sigurisht që ka të paktën tre arsye të veçanta. Së pari, nuk jam më as kryetar i grupit dhe as sekretar politik, për shkak të zgjedhjes sime. Së dyti, në këto muajt e fundit, për hir të së vërtetës opozita ka ndryshuar profil. Për shkaqe të saj të brendshme, por edhe për shkak të anëtarësimit në NATO, opozita dhe PS-ja kanë ndryshuar stilin dhe cilësinë e opozitarizmit, gjë që mund te jetë funksionale, por nuk është shumë afër shijeve te mia. Opozita flet më shumë, por mendon më pak. Veçanërisht kjo ndihet në parlament, ku opozita ka altoparlant, por nuk ka zë. Në këtë sfond unë kam preferuar të rri ne stol, për sa kohë qe ekipi im nuk luan, por vetëm stërvitet. Së treti, por jo vetëm për shkak të dy arsyeve të para, këto kohë kam shkruar letërsi, sepse besoj se letërsia e kuron më mirë se politika raportin e njeriut me kohën. Me pak fat mund të botoj një roman brenda disa javëve.
E megjithatë, ju ndiqni zhvillimet kryesore në PS. Çfarë po ndodh me strukturat e kësaj partie, me drejtuesit e saj, e sigurisht, me kryesinë...duket se nuk vjen mesazh strukturash, por individësh...
Nuk dua ta rrëzoj perceptimin qe keni, por mund ta ndihmoj për t’u qartësuar. Partia Socialiste sot i ngjan autobusëve urbanë të viteve 80, të cilët ishin të mbushur me tabela të vogla që shkruanin: Mos i fol shoferit. Nuk e di pse regjimi i asaj kohe donte t’i bindte qytetarët e vet se drejtuesit nuk i flitet, sepse kjo rrezikon jetët e tyre. Sot, po të hysh në PS, shumica e njerëzve, ashtu si ne autobusët e vjetër të thonë: Mos i fol shoferit. Kur ti i pyet se për ku po shkon autobusi, ata bëjnë me gisht nga shoferi dhe duket sikur thonë: Vetëm ai e di. Kur t’i bëhesh gati të pyesësh shoferin, ku po shkojmë, njerëzit tregojnë me gisht tabelat ku shkruan: Mos i fol shoferit. Kjo që thashë pa dyshim duket si një shaka e trishtuar dhe shumë miq të mi do më thonë: E ç’rëndësi ka ku po shkojmë, rëndësi ka që autobusi po ecën. Kjo është e vërtetë. Autobusi po ecën, por rruga është e gjatë dhe unë nuk rri dot pa folur.
Sipas jush, PS-ja është në rrugën e duhur politike, pra do të mund të përballet suksesshëm në zgjedhjet e ardhshme politike?
Unë besoj se PS-ja do t’i fitojë zgjedhjet, sepse nuk mund të jetë ndryshe. Me këtë dua të them se qeveria meriton të humbë dhe prandaj rezultati i zgjedhjeve nuk mund te jetë ndryshe. Ajo që ne debatojmë sot brenda PS-së nuk është fitorja, por cilësia e fitores. Shqipëria në këto 17 vjet ka parë të gjitha llojet e qeverisjeve, të afta, të paafta, të drejta dhe autokrate, liberale dhe kaotike, por asnjëra prej tyre nuk ka qenë cilësore. Ne duhet të krijojmë cilësi dhe cilësia është një tipar që sot bën diferencën, jo vetëm mes njerëzve dhe mallrave, por mbi të gjitha, mes qeverive dhe sistemeve. Sot bota ka gjithnjë e më pak qeveri të këqija, ka shumë qeveri të mira, por ka vetëm një grusht qeverish cilësore. Cilësia e qeverisjes buron nga liria e popujve dhe e klasave politike. Deri me sot kjo ka munguar në Shqipëri ku përgjithësisht liria është sakrifikuar për shkak të qeverive dhe shumë rrallë ka ndodhur e kundërta. Dhe aty ku mungon liria, mungon dhe cilësia.
Sigurisht që në këtë periudhë parlamentare, grupi juaj parlamentar nuk është shtuar, thjesht po pakësohet. Le ta nisim nga fillimi: përjashtimi i 6 deputetëve, ishte mënyra e duhur për të dalë nga kriza e zgjedhjes së Presidentit?
Përjashtimi nuk ishte dalje nga kriza, por ishte një reagim i drejtë ndaj krizës. Grupi ynë parlamentar mund të jetë reduktuar në numra, por ai nuk ka pasur asnjëherë qëllim të shtohet në parlament, siç po ndodh sot me grupe të tjera. Partitë nuk i shtojnë numrat në parlament, por në zgjedhje. Sa i takon të gjashtëve, unë besoj se me vendimin që morëm ne përcaktuam një kufi moral, i cili besoj se do jetë i qëndrueshëm edhe në të ardhmen.
E meqë jemi te kjo pikë, i mbeteni akoma idesë se Presidenti Topi u zgjodh me vota të blera, dhe a nuk u blenë këto vota nga e majta?
Nuk i heq asnjë presje atyre që kam thënë për z. Topi. Shumë njerëz që e dinë këtë histori po aq mirë sa unë, tani vinë dhe më thonë: Bëmë mirë që e blemë Presidentin, por na ka dalë ndryshe nga ç’e prisnim. Çdo kohë politike ka tipologjinë e vet për personazhet e saj. Bamir Topi ka hyrë në Presidencë si mall këmbimi dhe ashtu do dalë kur t’i skadojë afati i përdorimit.
Duket se ka një stepje të shumë ish- drejtuesve e lidershipit të PS për të folur, e nga podiumi qendror i shumë të rinjtë, pikërisht prurjet e reja të Asamblesë së parafundit. Shihni ndonjë risi të re prej tyre, apo ngjasojnë me KOP-in e PD-së, të cilin sigurisht shumica e quajnë sot të dështuar?
Po t’i kthehem krahasimit të autobusit, do thosha se janë gjithnjë më të rinjtë që i nxjerrin duart jashtë dhe prandaj duken nga rruga. Të vjetrit rrinë ulur. Po le të mos bëjmë shaka. Unë besoj se nuk ka asgjë të keqe që shume të rinj të promovohen sot në PS. Pak a shumë unë dhe Edi Rama jemi ftuar njëlloj si ata në parti, përpara 10 vjetësh dhe do ishte e padrejtë që këtë tua mohonim të tjerëve. Në atë kohë ne jemi pritur shumë më keq nga njerëz me te cilët sot rrimë në një tavolinë. PS-ja ka shumë nevojë për një brez edhe më të ri se ne, por duke mos i shpërdoruar. I kam thënë Edi Ramës se të rinjtë nuk duhet t’i mbajë më në akuarium, por është koha për t’i nxjerrë në det, sepse zgjedhjet po afrojnë dhe ata do jenë pjesë e rëndësishme e fushatës.
Si e vlerësoni drejtimin e deritanishëm të PS nga Edi Rama?
Me gjithë vërejtjet që unë kam pasur ne kohë të ndryshme, jam i bindur se Edi Rama ka bërë më shume gjëra mirë se çka bërë gjëra keq. Besimi se PS-ja mund të vijë në pushtet është rritur dhe kjo i dedikohet kryesisht atij. Besoj se një lider, nëse arrin të ngjallë besim, ka bërë atë që pritet prej tij. Të tjerat janë detaje që historia nuk i mban mend. Pra, rëndësi ka që autobusi të shkojë ne destinacion në kohën e duhur, por se çfarë biseduam ne aty, kjo mbetet për përdorim të brendshëm.
Një lëvizje e përfolur pak javë më parë ishte ajo e ish-kryetarit të PS, Fatos Nano. Por u zhduk pas pak, madje ka zëra edhe brenda lëvizjes se Nano i ka tradhtuar. A është Nano ende faktor në PS, apo roli i tij është zbehur plotësisht?
Besoj se z. Nano ka ende influence në zhvillimet brenda PS-së dhe ndoshta edhe brenda opozitës. Se sa do tentojë ta përdorë influencën e tij, ketë nuk mund ta them, sepse nga eksperienca di që z. Nano hyn tek njerëzit e paparashikueshëm. Kushdo që përpiqet ta parashikojë e ka gabim dhe harxhon kohën kot.
Por duket se PS nuk po përballet vetëm me përçarjen e saj të brendshme. Pak ditë më parë deklarata e kreut të LSI, Meta se lë koalicionin, e bëri më të vështirë situatën tek e majta. A është e vërtetë se PS nuk ka luajtur siç duhet brenda koalicionit, apo këto mund të konsiderohen thjesht dhe vetëm si sherre mes dy drejtuesve të saj?
Unë kam qenë gjithnjë i bindur se një ditë do vinim këtu ku jemi, sepse LSI-ja ka lindur për shkak te konkurrencës së brendshme dhe ky është misioni i saj: të rritet duke konkurruar PS-në dhe jo qeverinë. Në të kundërt, ne rritemi duke konkurruar PD-në dhe PD-ja duke na konkurruar ne. Prandaj interesat tona me LSI-në nuk janë gjithnjë të harmonizuara dhe s’mund të jenë derisa nevoja e tyre për konkurrencë me ne, te qetësohet dhe të arsyetohet mbi bazë numrash, që sot janë shumë të paqartë. Në këtë logjikë, do thosha se problemi nuk është personal, por organik. Kushdo që e trajton thjesht si një çështje personale, e meskinizon kauzën e opozitës duke na vizatuar si një grup njerëzish që janë sulur për të ndarë sediljet brenda autobusit. Besoj se PS-ja nuk mund të kishte reagim të ndryshëm ndaj kësaj që po ndodh. Në fund të fundit, interesat tona mbizotërojnë ndaj interesave të partive të tjera dhe për këtë nuk ka pse na vjen turp. Çështja e ndryshimit të sistemit zgjedhor është jetike për PS-në dhe në këtë pikë çdo tolerim do ishte i paarsyeshëm.
Disa nga deputetët e LSI edhe publikisht, janë shprehur se Fatos Nano është ende faktor dhe se mund të bashkëpunohet me të...Nëse kjo ndodh, do të ketë pasoja brenda PS?
Ky lloj bashkëpunimi do më dukej një gjë e çuditshme dhe gjërat e çuditshme i shpjegojnë fallxhorët dhe jo politikanët.
Sipas jush, cilat janë pikat e forta dhe pikat e dobëta të kësaj opozite?
Pika më e fortë e kësaj opozite është rënia e lirë e qeverisë dhe mungesa totale e besimit që njerëzit kanë tek ajo. Degradimi i qeverisë është i pakthyeshëm dhe i parikuperueshëm, gjë që rrit në të njëjtat proporcione shanset e opozitës, kryesisht të PS.
Pika më e dobët është mungesa e motivimit të shumë njerëzve, të cilët i ka ftohur kufizimi relativ i lirive brenda PD-së. Në politikën pragmatiste besohet se fitorja justifikon mjetin. Por nëse më pyesin se kush vlen më shumë, liria apo fitorja, do thosha se një fitore pa liri të merr frymën.
Le të ndalojmë në çështjen e reformave, për të ndalur tek ajo zgjedhore, ku kontradiktat janë më të mëdha. PD-PS janë vendosur në njërën anë dhe partitë e vogla në anën tjetër. Argumentet e cilës palë iu bindin më tepër?
Mua më bind ajo që besoj. Kam besuar gjithnjë se politika shqiptare duhet të dekioskizohet. Parti të vogla ka në gjithë botën dhe një sistem i shëndetshëm ka nevoje edhe për to. Por në Shqipëri ato nuk janë shprehje doktrinash, apo vizionesh të grupeve të vogla dhe të papërfaqësuara sociale që zakonisht rrinë në mesin e shoqërisë. Partitë e vogla janë vullnete personale dhe prandaj nuk ekzistojnë dot nëse nuk ushqehen nga parti të tjera. Përveç arsyeve tona, ne nuk po bëjmë dot opozitë cilësore për shkak të partive të vogla dhe PD-ja nuk po bën dot asnjë reformë, qoftë edhe për shkak të partive të vogla. Nesër mund të jemi ne në këto pozita për shkak të mbipeshës dhe kjo dietë politike duhet të fillojë sot, me çdo çmim. Shqipëria nuk do jetë më e mirë nën një sistem të ri zgjedhor, por do jetë më e lehtë dhe kështu mund të ecë pak më shpejt.
A ka realisht reformë për zgjedhjet në Shqipëri, apo mbetemi tek deklaratat e thëna dhe të stërthëna të bashkëpunimit, pa pasur asgjë konkrete në tavolinë?
Unë jam i bindur që ka një reformë e cila mbetet te votohet. Të gjithë po presim të votohet. Pas votimit do nisin kalkulimet me një tastierë të re.
Me këtë klimë ecurie deri tani, ju mendoni se do të ketë zgjedhje të lira dhe të ndershme, nëse nuk bëhen kartat e identitetit apo ligji elektoral sipas standardeve dhe jo i minutës së fundit?
Shpresoj që po. Ka shumë mënyra për të prekur zgjedhjet, por besoj se asnjë nga mënyrat që është përdorur në 17 vjet nuk mund të rikthehet më. Ata që duan të prekin zgjedhjet duhet të jenë shumë më inteligjentë dhe kreativë dhe unë dyshoj seriozisht ne inteligjencën e qeverisë së sotme.
Një tjetër gjë madhore për Shqipërinë është marrja e një ftese për anëtarësim në NATO. Me ecurinë e deritanishme të reformave, a ka vend për një ftesë të tillë?
Pa dyshim qe anëtarësimi në NATO është një gjë e jashtëzakonshme. Do ishte e para herë në historinë e Shqipërisë që ne rreshtohemi me anën e duhur. Anëtarësimi në NATO, nëse ndodh, do te thotë që Shqipëria nuk do vazhdoje te klasifikohet më si një vend oriental dhe kjo do te ishte historike. Anëtarësimi në NATO vjen si një nevojë që ka Evropa për të zgjeruar territoret e veta politike dhe kulturore. Evropa funksionon si një model që mbjell veten e vet. Ketë po bën edhe në Shqipëri. Ky proces evropianizimi, në fakt është një proces i pakthyeshëm deorientalizimi. Edhe kur ka qenë komuniste, Shqipëria ka qenë orientale. Sepse ka qenë historikisht orientale, ka qenë e izoluar, dhe sepse ka qenë e izoluar ka qenë edhe komuniste. Duke hyrë në NATO, ne fillojmë të dalim nga izolimi ynë kulturor dhe përfitimet e tjera janë veçse derivate. Kështu që unë nuk besoj se ne do hyjmë në NATO për shkak te reformave, sepse reforma nuk ka. Do hyjmë në NATO për arsyet gjeopolitike të vetë Evropës dhe SHBA. Ato kanë vendosur të zgjerohen në territoret tona dhe kjo ne na vjen për shtat. Ne kohën që jetojmë, lënia e sovranitetit në këtë formë është një luks i parezistueshëm. E nëse hyrja në NATO nuk ndodh, atëherë do të shkojmë në zgjedhje të parakohshme.
Në këndvështrimin tuaj, duke u përpjekur të jeni realist më shumë sesa opozitar, cila është ecuria dhe ç’notë mund t’i vinit kësaj qeverie?
Qeveria qe kemi është më e paaftë se qeveritë para saj, por ka më shumë fat se të gjitha qeveritë e tjera të marra së bashku. Fati në politikë nuk duhet injoruar. Historia njeh njerëz që vetëm fati dhe asgjë tjetër i ka sjellë dhe i ka mbajtur në pushtet. Përçarja e opozitës përpara 3 korrikut 2005 ishte një fat për qeverinë e sotme. Po ashtu, anëtarësimi ne NATO, pa dyshim është një fat që përkon me mandatin e kësaj qeverie. Por fati, duke qenë një gjë e pavullnetshme, nuk mund të matet me sistem notash.
A i keni ndjekur debatet brenda PD, e sidomos deklaratat e fundit të ish-ministrit Mustafaj për qeverisjen dhe si i vlerësoni këto debate?
Debatet nuk i kam ndjekur në thelb, por përderisa kam qenë i pavëmendshëm, do të thotë se ato nuk kanë qenë debate reale. Debatet në PD do fillojnë pas vitit 2009, kur qeveria të humbë zgjedhjet, qoftë edhe sepse nuk ka pasur debat të brendshëm për asnjë ditë.
(Anila Basha/Gazeta Shqiptare)
Sigurisht që ka të paktën tre arsye të veçanta. Së pari, nuk jam më as kryetar i grupit dhe as sekretar politik, për shkak të zgjedhjes sime. Së dyti, në këto muajt e fundit, për hir të së vërtetës opozita ka ndryshuar profil. Për shkaqe të saj të brendshme, por edhe për shkak të anëtarësimit në NATO, opozita dhe PS-ja kanë ndryshuar stilin dhe cilësinë e opozitarizmit, gjë që mund te jetë funksionale, por nuk është shumë afër shijeve te mia. Opozita flet më shumë, por mendon më pak. Veçanërisht kjo ndihet në parlament, ku opozita ka altoparlant, por nuk ka zë. Në këtë sfond unë kam preferuar të rri ne stol, për sa kohë qe ekipi im nuk luan, por vetëm stërvitet. Së treti, por jo vetëm për shkak të dy arsyeve të para, këto kohë kam shkruar letërsi, sepse besoj se letërsia e kuron më mirë se politika raportin e njeriut me kohën. Me pak fat mund të botoj një roman brenda disa javëve.
E megjithatë, ju ndiqni zhvillimet kryesore në PS. Çfarë po ndodh me strukturat e kësaj partie, me drejtuesit e saj, e sigurisht, me kryesinë...duket se nuk vjen mesazh strukturash, por individësh...
Nuk dua ta rrëzoj perceptimin qe keni, por mund ta ndihmoj për t’u qartësuar. Partia Socialiste sot i ngjan autobusëve urbanë të viteve 80, të cilët ishin të mbushur me tabela të vogla që shkruanin: Mos i fol shoferit. Nuk e di pse regjimi i asaj kohe donte t’i bindte qytetarët e vet se drejtuesit nuk i flitet, sepse kjo rrezikon jetët e tyre. Sot, po të hysh në PS, shumica e njerëzve, ashtu si ne autobusët e vjetër të thonë: Mos i fol shoferit. Kur ti i pyet se për ku po shkon autobusi, ata bëjnë me gisht nga shoferi dhe duket sikur thonë: Vetëm ai e di. Kur t’i bëhesh gati të pyesësh shoferin, ku po shkojmë, njerëzit tregojnë me gisht tabelat ku shkruan: Mos i fol shoferit. Kjo që thashë pa dyshim duket si një shaka e trishtuar dhe shumë miq të mi do më thonë: E ç’rëndësi ka ku po shkojmë, rëndësi ka që autobusi po ecën. Kjo është e vërtetë. Autobusi po ecën, por rruga është e gjatë dhe unë nuk rri dot pa folur.
Sipas jush, PS-ja është në rrugën e duhur politike, pra do të mund të përballet suksesshëm në zgjedhjet e ardhshme politike?
Unë besoj se PS-ja do t’i fitojë zgjedhjet, sepse nuk mund të jetë ndryshe. Me këtë dua të them se qeveria meriton të humbë dhe prandaj rezultati i zgjedhjeve nuk mund te jetë ndryshe. Ajo që ne debatojmë sot brenda PS-së nuk është fitorja, por cilësia e fitores. Shqipëria në këto 17 vjet ka parë të gjitha llojet e qeverisjeve, të afta, të paafta, të drejta dhe autokrate, liberale dhe kaotike, por asnjëra prej tyre nuk ka qenë cilësore. Ne duhet të krijojmë cilësi dhe cilësia është një tipar që sot bën diferencën, jo vetëm mes njerëzve dhe mallrave, por mbi të gjitha, mes qeverive dhe sistemeve. Sot bota ka gjithnjë e më pak qeveri të këqija, ka shumë qeveri të mira, por ka vetëm një grusht qeverish cilësore. Cilësia e qeverisjes buron nga liria e popujve dhe e klasave politike. Deri me sot kjo ka munguar në Shqipëri ku përgjithësisht liria është sakrifikuar për shkak të qeverive dhe shumë rrallë ka ndodhur e kundërta. Dhe aty ku mungon liria, mungon dhe cilësia.
Sigurisht që në këtë periudhë parlamentare, grupi juaj parlamentar nuk është shtuar, thjesht po pakësohet. Le ta nisim nga fillimi: përjashtimi i 6 deputetëve, ishte mënyra e duhur për të dalë nga kriza e zgjedhjes së Presidentit?
Përjashtimi nuk ishte dalje nga kriza, por ishte një reagim i drejtë ndaj krizës. Grupi ynë parlamentar mund të jetë reduktuar në numra, por ai nuk ka pasur asnjëherë qëllim të shtohet në parlament, siç po ndodh sot me grupe të tjera. Partitë nuk i shtojnë numrat në parlament, por në zgjedhje. Sa i takon të gjashtëve, unë besoj se me vendimin që morëm ne përcaktuam një kufi moral, i cili besoj se do jetë i qëndrueshëm edhe në të ardhmen.
E meqë jemi te kjo pikë, i mbeteni akoma idesë se Presidenti Topi u zgjodh me vota të blera, dhe a nuk u blenë këto vota nga e majta?
Nuk i heq asnjë presje atyre që kam thënë për z. Topi. Shumë njerëz që e dinë këtë histori po aq mirë sa unë, tani vinë dhe më thonë: Bëmë mirë që e blemë Presidentin, por na ka dalë ndryshe nga ç’e prisnim. Çdo kohë politike ka tipologjinë e vet për personazhet e saj. Bamir Topi ka hyrë në Presidencë si mall këmbimi dhe ashtu do dalë kur t’i skadojë afati i përdorimit.
Duket se ka një stepje të shumë ish- drejtuesve e lidershipit të PS për të folur, e nga podiumi qendror i shumë të rinjtë, pikërisht prurjet e reja të Asamblesë së parafundit. Shihni ndonjë risi të re prej tyre, apo ngjasojnë me KOP-in e PD-së, të cilin sigurisht shumica e quajnë sot të dështuar?
Po t’i kthehem krahasimit të autobusit, do thosha se janë gjithnjë më të rinjtë që i nxjerrin duart jashtë dhe prandaj duken nga rruga. Të vjetrit rrinë ulur. Po le të mos bëjmë shaka. Unë besoj se nuk ka asgjë të keqe që shume të rinj të promovohen sot në PS. Pak a shumë unë dhe Edi Rama jemi ftuar njëlloj si ata në parti, përpara 10 vjetësh dhe do ishte e padrejtë që këtë tua mohonim të tjerëve. Në atë kohë ne jemi pritur shumë më keq nga njerëz me te cilët sot rrimë në një tavolinë. PS-ja ka shumë nevojë për një brez edhe më të ri se ne, por duke mos i shpërdoruar. I kam thënë Edi Ramës se të rinjtë nuk duhet t’i mbajë më në akuarium, por është koha për t’i nxjerrë në det, sepse zgjedhjet po afrojnë dhe ata do jenë pjesë e rëndësishme e fushatës.
Si e vlerësoni drejtimin e deritanishëm të PS nga Edi Rama?
Me gjithë vërejtjet që unë kam pasur ne kohë të ndryshme, jam i bindur se Edi Rama ka bërë më shume gjëra mirë se çka bërë gjëra keq. Besimi se PS-ja mund të vijë në pushtet është rritur dhe kjo i dedikohet kryesisht atij. Besoj se një lider, nëse arrin të ngjallë besim, ka bërë atë që pritet prej tij. Të tjerat janë detaje që historia nuk i mban mend. Pra, rëndësi ka që autobusi të shkojë ne destinacion në kohën e duhur, por se çfarë biseduam ne aty, kjo mbetet për përdorim të brendshëm.
Një lëvizje e përfolur pak javë më parë ishte ajo e ish-kryetarit të PS, Fatos Nano. Por u zhduk pas pak, madje ka zëra edhe brenda lëvizjes se Nano i ka tradhtuar. A është Nano ende faktor në PS, apo roli i tij është zbehur plotësisht?
Besoj se z. Nano ka ende influence në zhvillimet brenda PS-së dhe ndoshta edhe brenda opozitës. Se sa do tentojë ta përdorë influencën e tij, ketë nuk mund ta them, sepse nga eksperienca di që z. Nano hyn tek njerëzit e paparashikueshëm. Kushdo që përpiqet ta parashikojë e ka gabim dhe harxhon kohën kot.
Por duket se PS nuk po përballet vetëm me përçarjen e saj të brendshme. Pak ditë më parë deklarata e kreut të LSI, Meta se lë koalicionin, e bëri më të vështirë situatën tek e majta. A është e vërtetë se PS nuk ka luajtur siç duhet brenda koalicionit, apo këto mund të konsiderohen thjesht dhe vetëm si sherre mes dy drejtuesve të saj?
Unë kam qenë gjithnjë i bindur se një ditë do vinim këtu ku jemi, sepse LSI-ja ka lindur për shkak te konkurrencës së brendshme dhe ky është misioni i saj: të rritet duke konkurruar PS-në dhe jo qeverinë. Në të kundërt, ne rritemi duke konkurruar PD-në dhe PD-ja duke na konkurruar ne. Prandaj interesat tona me LSI-në nuk janë gjithnjë të harmonizuara dhe s’mund të jenë derisa nevoja e tyre për konkurrencë me ne, te qetësohet dhe të arsyetohet mbi bazë numrash, që sot janë shumë të paqartë. Në këtë logjikë, do thosha se problemi nuk është personal, por organik. Kushdo që e trajton thjesht si një çështje personale, e meskinizon kauzën e opozitës duke na vizatuar si një grup njerëzish që janë sulur për të ndarë sediljet brenda autobusit. Besoj se PS-ja nuk mund të kishte reagim të ndryshëm ndaj kësaj që po ndodh. Në fund të fundit, interesat tona mbizotërojnë ndaj interesave të partive të tjera dhe për këtë nuk ka pse na vjen turp. Çështja e ndryshimit të sistemit zgjedhor është jetike për PS-në dhe në këtë pikë çdo tolerim do ishte i paarsyeshëm.
Disa nga deputetët e LSI edhe publikisht, janë shprehur se Fatos Nano është ende faktor dhe se mund të bashkëpunohet me të...Nëse kjo ndodh, do të ketë pasoja brenda PS?
Ky lloj bashkëpunimi do më dukej një gjë e çuditshme dhe gjërat e çuditshme i shpjegojnë fallxhorët dhe jo politikanët.
Sipas jush, cilat janë pikat e forta dhe pikat e dobëta të kësaj opozite?
Pika më e fortë e kësaj opozite është rënia e lirë e qeverisë dhe mungesa totale e besimit që njerëzit kanë tek ajo. Degradimi i qeverisë është i pakthyeshëm dhe i parikuperueshëm, gjë që rrit në të njëjtat proporcione shanset e opozitës, kryesisht të PS.
Pika më e dobët është mungesa e motivimit të shumë njerëzve, të cilët i ka ftohur kufizimi relativ i lirive brenda PD-së. Në politikën pragmatiste besohet se fitorja justifikon mjetin. Por nëse më pyesin se kush vlen më shumë, liria apo fitorja, do thosha se një fitore pa liri të merr frymën.
Le të ndalojmë në çështjen e reformave, për të ndalur tek ajo zgjedhore, ku kontradiktat janë më të mëdha. PD-PS janë vendosur në njërën anë dhe partitë e vogla në anën tjetër. Argumentet e cilës palë iu bindin më tepër?
Mua më bind ajo që besoj. Kam besuar gjithnjë se politika shqiptare duhet të dekioskizohet. Parti të vogla ka në gjithë botën dhe një sistem i shëndetshëm ka nevoje edhe për to. Por në Shqipëri ato nuk janë shprehje doktrinash, apo vizionesh të grupeve të vogla dhe të papërfaqësuara sociale që zakonisht rrinë në mesin e shoqërisë. Partitë e vogla janë vullnete personale dhe prandaj nuk ekzistojnë dot nëse nuk ushqehen nga parti të tjera. Përveç arsyeve tona, ne nuk po bëjmë dot opozitë cilësore për shkak të partive të vogla dhe PD-ja nuk po bën dot asnjë reformë, qoftë edhe për shkak të partive të vogla. Nesër mund të jemi ne në këto pozita për shkak të mbipeshës dhe kjo dietë politike duhet të fillojë sot, me çdo çmim. Shqipëria nuk do jetë më e mirë nën një sistem të ri zgjedhor, por do jetë më e lehtë dhe kështu mund të ecë pak më shpejt.
A ka realisht reformë për zgjedhjet në Shqipëri, apo mbetemi tek deklaratat e thëna dhe të stërthëna të bashkëpunimit, pa pasur asgjë konkrete në tavolinë?
Unë jam i bindur që ka një reformë e cila mbetet te votohet. Të gjithë po presim të votohet. Pas votimit do nisin kalkulimet me një tastierë të re.
Me këtë klimë ecurie deri tani, ju mendoni se do të ketë zgjedhje të lira dhe të ndershme, nëse nuk bëhen kartat e identitetit apo ligji elektoral sipas standardeve dhe jo i minutës së fundit?
Shpresoj që po. Ka shumë mënyra për të prekur zgjedhjet, por besoj se asnjë nga mënyrat që është përdorur në 17 vjet nuk mund të rikthehet më. Ata që duan të prekin zgjedhjet duhet të jenë shumë më inteligjentë dhe kreativë dhe unë dyshoj seriozisht ne inteligjencën e qeverisë së sotme.
Një tjetër gjë madhore për Shqipërinë është marrja e një ftese për anëtarësim në NATO. Me ecurinë e deritanishme të reformave, a ka vend për një ftesë të tillë?
Pa dyshim qe anëtarësimi në NATO është një gjë e jashtëzakonshme. Do ishte e para herë në historinë e Shqipërisë që ne rreshtohemi me anën e duhur. Anëtarësimi në NATO, nëse ndodh, do te thotë që Shqipëria nuk do vazhdoje te klasifikohet më si një vend oriental dhe kjo do te ishte historike. Anëtarësimi në NATO vjen si një nevojë që ka Evropa për të zgjeruar territoret e veta politike dhe kulturore. Evropa funksionon si një model që mbjell veten e vet. Ketë po bën edhe në Shqipëri. Ky proces evropianizimi, në fakt është një proces i pakthyeshëm deorientalizimi. Edhe kur ka qenë komuniste, Shqipëria ka qenë orientale. Sepse ka qenë historikisht orientale, ka qenë e izoluar, dhe sepse ka qenë e izoluar ka qenë edhe komuniste. Duke hyrë në NATO, ne fillojmë të dalim nga izolimi ynë kulturor dhe përfitimet e tjera janë veçse derivate. Kështu që unë nuk besoj se ne do hyjmë në NATO për shkak te reformave, sepse reforma nuk ka. Do hyjmë në NATO për arsyet gjeopolitike të vetë Evropës dhe SHBA. Ato kanë vendosur të zgjerohen në territoret tona dhe kjo ne na vjen për shtat. Ne kohën që jetojmë, lënia e sovranitetit në këtë formë është një luks i parezistueshëm. E nëse hyrja në NATO nuk ndodh, atëherë do të shkojmë në zgjedhje të parakohshme.
Në këndvështrimin tuaj, duke u përpjekur të jeni realist më shumë sesa opozitar, cila është ecuria dhe ç’notë mund t’i vinit kësaj qeverie?
Qeveria qe kemi është më e paaftë se qeveritë para saj, por ka më shumë fat se të gjitha qeveritë e tjera të marra së bashku. Fati në politikë nuk duhet injoruar. Historia njeh njerëz që vetëm fati dhe asgjë tjetër i ka sjellë dhe i ka mbajtur në pushtet. Përçarja e opozitës përpara 3 korrikut 2005 ishte një fat për qeverinë e sotme. Po ashtu, anëtarësimi ne NATO, pa dyshim është një fat që përkon me mandatin e kësaj qeverie. Por fati, duke qenë një gjë e pavullnetshme, nuk mund të matet me sistem notash.
A i keni ndjekur debatet brenda PD, e sidomos deklaratat e fundit të ish-ministrit Mustafaj për qeverisjen dhe si i vlerësoni këto debate?
Debatet nuk i kam ndjekur në thelb, por përderisa kam qenë i pavëmendshëm, do të thotë se ato nuk kanë qenë debate reale. Debatet në PD do fillojnë pas vitit 2009, kur qeveria të humbë zgjedhjet, qoftë edhe sepse nuk ka pasur debat të brendshëm për asnjë ditë.
(Anila Basha/Gazeta Shqiptare)
Write comment (0 Comments)
